به گزارش آینه جم؛ در حالی که بخش عمده گاز کشور، میلیاردها دلار صادرات پتروشیمی و بخش قابل توجهی از درآمدهای ارزی ایران از خاک بوشهر تأمین میشود، در تازهترین انتصابات حتی یک مدیرعامل بومی نیز دیده نمیشود. آیا واقعاً بوشهر از داشتن مدیران توانمند، متخصص و باتجربه محروم است یا ارادهای برای نادیده گرفتن نیروهای بومی شکل گرفته است؟
انتصابات پیاپی مدیران عامل در شرکتهای پتروشیمی کیمیای پارس خاورمیانه، آلای مهستان، سروش مهستان، توسعه پتروشیمی کنگان، سبلان و سیراف انرژی یک پیام آشکار برای مردم بوشهر داشت؛ ظاهراً سهم این استان از بزرگترین صنعت کشور فقط آلودگی، دود، فلرها و تولید ثروت است، نه مدیریت.
در حالی که بخش عمده گاز کشور، میلیاردها دلار صادرات پتروشیمی و بخش قابل توجهی از درآمدهای ارزی ایران از خاک بوشهر تأمین میشود، در تازهترین انتصابات حتی یک مدیرعامل بومی نیز دیده نمیشود. آیا واقعاً بوشهر از داشتن مدیران توانمند، متخصص و باتجربه محروم است یا ارادهای برای نادیده گرفتن نیروهای بومی شکل گرفته است؟
این سؤال امروز نهتنها مطالبه مردم، بلکه مطالبه همه نخبگان استان است؛ اگر قرار نیست فرزندان بوشهر به عالیترین سطوح مدیریتی صنعت خود راه پیدا کنند، پس بهای سنگین توسعه صنعت را مردم این استان برای چه میپردازند؟
آنچه این روزها بیش از انتصابات، افکار عمومی را آزار میدهد، سکوت مسئولان استان است. در مراسم معارفه استاندار بوشهر، بر استفاده از نیروهای بومی در مناصب مدیریتی تأکید شد؛ اما امروز آن سخنان در عمل چه جایگاهی دارد؟
نمایندگان مردم استان بوشهر در مجلس کجا هستند؟ استاندار بوشهر چرا مطالبهگری نمیکند؟ فرمانداران شهرستانهای میزبان صنعت چه اقدامی انجام دادهاند؟ ائمه جمعه و دیگر مسئولان اثرگذار استان چرا نسبت به این روند واکنشی نشان نمیدهند؟
مردم بوشهر انتظار سهمخواهی غیرمنصفانه ندارند؛ مطالبه آنان اجرای عدالت، شایستهسالاری و پایان دادن به چرخه حذف مدیران بومی است. اگر نیروهای بومی شایستگی دارند، باید فرصت مدیریت پیدا کنند و اگر ندارند، مسئولان صریح و شفاف دلایل آن را برای افکار عمومی بیان کنند.
استان بوشهر دیگر نمیپذیرد که تنها سهمش دود، آلودگی، فلر، استهلاک زیرساختها و تولید ثروت باشد؛ استانی که بار اقتصاد انرژی کشور را بر دوش میکشد، حق دارد در اتاقهای تصمیمگیری و صندلیهای مدیریتی نیز حضوری شایسته و مؤثر داشته باشد. سکوت در برابر این روند، نهتنها دفاع از منافع استان نیست، بلکه چشمپوشی از حق نسلی است که سالها هزینه توسعه صنعت را پرداخته است./ثلاث
