آینه جم- ناصر گنجه

اگر از مردم شهر بوشهر بپرسید «دوست دارید منطقه آزاد برای شما چه کاری انجام دهد؟» شاید پاسخ‌های متفاوتی بشنوید، برخی از اشتغال می‌گویند، برخی از توسعه زیرساخت‌ها، اما اگر از هواداران فوتبال سوال کنید، پاسخ بسیاری تقریباً یکی است: «شاهین کجاست؟» تیمی که روزگاری نماد غرور و امید مردم بوشهر بود، امروز بیش از هر چیز به معجزه‌ای مالی نیاز دارد تا نفس بکشد.

جالب اینجاست که نفس‌های این تیم، تا حد زیادی به همان نهادهایی گره خورده که قرار بود اقتصاد منطقه را متحول کنند: منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس (پارس جنوبی)، هلدینگ خلیج فارس(حامی استقلال تهران!!!) ، پتروشیمی ها و…

منطقه آزاد بوشهر اگر روزی به معنای واقعی شکل بگیرد، همانطور که باید به فکر درآمد ارزی و جذب سرمایه‌های بزرگ باشد، می بایست انتظارات مردم محلی این منطقه مبنی بر قراردادن بخشی از درآمد و امتیازات خود به نیازهای فرهنگی و اجتماعی استان را برآورده کند. حمایت از ورزش، به‌ویژه تیمی با پیشینه‌ای کهن مانند شاهین، یکی از مصادیق روشن این مسئولیت اجتماعی است.

سال‌هاست وعده‌های کلان برای حمایت از شاهین بوشهر داده می‌شود، اما در عمل یا خبری نیست یا حمایت‌ها مقطعی و ناچیز از آب درمی‌آید. مردم از عددهای بزرگ و وعده‌های انتخاباتی خسته شده‌اند. انتظار می‌رود منطقه آزاد رسماً اعلام کند برنامه‌ای پایدار و چندساله برای این میراث گرانبهای ورزشی استان دارد .

بوشهر بیش از هر چیز به نفت، گاز و بنادرش معروف است، اما فراموش نشود که مردم این استان با فرهنگ، تاریخ و ورزششان نفس می‌کشند. شاهین یکی از معدود نمادهایی است که می‌تواند منطقه آزاد را به مردم نزدیک کند. اگر منطقه آزاد نتواند از چنین نمادی حمایت کند، پس چه فرقی با سایر مناطق صنعتی دیگر دارد؟

مردم بوشهر از منطقه آزاد توقع معجزه ندارند، اما انتظار دارند اعضای جدید و بوشهری منطقه آزاد به یاد داشته باشد که اولویت اول، مردم این استان هستند، نه صرفا کارخانه‌ها و صنعت گران.

شاهین می‌تواند پلی باشد میان اقتصاد و فرهنگ. اگر این پل ساخته نشود، منطقه آزاد هم در نظر مردم محلی فقط یک پروژه‌ی بیروح و بی‌اعتبار خواهد ماند. 

خلیج فارس

نوشتن دیدگاه