آینه جم 'فرزاد ادیبان-پژوهشگر دکترای حقوق بینالملل
افزایش سرسامآور قیمت برنج در بوشهر نشان میدهد نظارت بر بازار بیشتر تشریفاتی است تا عملی. وقتی برنج ایرانی با قیمت ۳۵۰ تا ۵۰۰ هزار تومان و نوع خارجی با نوسان ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار تومان عرضه میشود، یعنی هیچ نهادی بر زنجیره تأمین، انبارها و شبکه توزیع کنترل مؤثر ندارد. در استانی که یکی از ورودیهای اصلی برنج به کشور است، این حجم از بیثباتی قیمت قابل توجیه نیست.
مردم حق دارند بپرسند: چرا با وجود این همه دستگاه نظارتی، قیمتها هر هفته تغییر میکند؟ چرا گزارش شفافی از میزان واردات، نحوه توزیع و علت افزایش قیمتها منتشر نمیشود؟ وقتی یک کالای اساسی هر روز گرانتر میشود و قدرت خرید مردم کاهش مییابد، یعنی بازار رها شده است و هیچ سازوکار واقعی برای مهار گرانفروشی وجود ندارد.
اساساً جایگاه گمشده ی کمیته تنظیم بازار کجاست؟! و برنج دولتی تنظیم بازار کجا و چگونه توزیع شده است؟!
از سوی دیگر، ناهماهنگی در واردات، نوسانات ارزی، افزایش هزینه حملونقل و حضور واسطهها به گرانی دامن زده، اما مسئولان استانی هنوز نسخهای کاربردی برای مدیریت این وضعیت ارائه نکردهاند.
اگر بوشهر قرار است دروازه ورود برنج باشد، باید الگوی ثبات قیمت هم باشد، نه یکی از کانونهای گرانی. اکنون وقت آن است که نظارت واقعی، نه نمایشی، بر بازار اعمال شود؛ شبکه توزیع سامان یابد؛ با سودجویان برخورد جدی صورت گیرد؛ و شرایط واردات و حمایت از تولید داخلی شفاف و پایدار شود.
ادامه این روند، فشار بر سفره خانوارهای بوشهری را تشدید کرده و حتی امنیت غذایی اقشار متوسط و کمدرآمد را تهدید خواهد کرد.
[کد خبر:AJ52086]
