آینه جم-طاهره عبدالهی
در حکمرانی، گاهی یک عقبنشینی بهموقع، ارزشمندتر از هزاران پیشروی بینتیجه است. همانگونه که نشاط اصفهانی گفت: در دل دوست به هر حیله رهی باید کرد؛ اگر آن "دوست"، مردم باشند، راهی جز این نیست. حکومتی که بخواهد در دل جامعه بماند، ناگزیر است که دل با جامعه بدهد، با صدای شهروندان گفتوگو کند، و تصمیمات خود را با مصالح عمومی تنظیم نماید.
بازپسگیری لایحهی موسوم به "مقابله با محتوای خلاف واقع" را باید در همین چارچوب تحلیل کرد؛ نه صرفاً بهعنوان یک تغییر در برنامههای حقوقی دولت، بلکه بهمثابه نشانهای از هوشمندی سیاسی در برابر افکار عمومی. تصمیمی که اگرچه در ابتدا نگرانکننده بود، اما عقبنشینی از آن، گامی در مسیر درست است. باید از رئیسجمهور و تیمش بابت این اصلاح مسیر تشکر کرد؛ نه برای آنکه کاری خارقالعاده کردهاند، بلکه چون نشان دادند هنوز امکان شنیدن، درک کردن و بازگشت در این ساختار وجود دارد.
مردم ایران، در روزگار دشوار تورم، رکود، بیاعتمادی و انسداد اجتماعی، بیش از هر چیز، نیاز به احترام دارند. نیاز به آن دارند که دیده شوند، شنیده شوند، و به جای محدودسازی، به آنها فرصت داده شود که خود، پاسدار حقیقت و سلامت اجتماعی باشند.
قانون، اگر در دل خود اعتماد نداشته باشد، اجرا نمیشود. و اعتماد، تنها در یک محیط باز، آزاد، شفاف و پاسخگو زاده میشود.
در سالهایی که رسانههای رسمی به روایتهای یکسویه بسنده کردهاند و نهادهای رسمی نیز از نقد گریزان بودهاند، بروز و ظهور روایتهای آلترناتیو در فضای مجازی نه یک خطر، که یک واکنش طبیعی بوده است. مردم برای دانستن، اگر از در رسمی رانده شوند، از پنجرههای غیررسمی وارد میشوند.
در این میان، اگر حکمرانی هوشمند باشد، باید بداند که راه حل، بستن پنجره نیست؛ بلکه باز کردن در است.
امروز که دولت، نشانهای از بازنگری نشان داده، انتظار میرود این مسیر را ادامه دهد. تنها با توافق با مردم، همسخنی با نخبگان، و اعتماد به جامعه مدنی است که میتوان کشوری را از بحران اعتماد بیرون کشید. مردم ایران، همانقدر که از محدودسازی خستهاند، به گفتگو و تفاهم امید دارند.
در دل مردم، به هر حیله رهی باید کرد؛ نه با فریب، که با صداقت، شجاعت و احترام
[کد خبر:AJ50935]
