آینه جم - رئیس دانشگاه علوم پزشکی بوشهر گفت: با توجه به ظرفیت‌های شهرستان‌های کنگان، عسلویه و دیر، ایجاد اورژانس دریایی در کنار اورژانس هوایی یک ضرورت جدی برای ارتقای خدمات درمانی جنوب این استان است.

آینه جم : محور اهرم به فراشبند به‌عنوان دومین مسیر مهم ارتباطی  بوشهر و فارس از اهمیت استراتژیک بالایی برخوردار است اما به‌دلیل نبود ردیف بودجه مستقل، تنها چند کیلومتر آن با اعتبارات استانی بهسازی شده است.

به گزارش آینه جم ؛ غفلت از توسعه محور اهرم، فراشبند نه تنها فرصت‌های اقتصادی را از شهرستان تنگستان سلب کرده، بلکه مانع از رشد و توسعه شهری اهرم و افزایش رفاه عمومی در این شهر شده است.

این جاده می‌تواند تجارت و رفت‌وآمد را برای اهرمی ها تسهیل کند، اما به دلیل خطر سقوط سنگ های کوهستانی و نبود استاندارد کافی، بسیاری از رانندگان ترجیح می‌دهند از مسیرهای طولانی‌تر استفاده کنند.

جاده اهرم، فراشبند ردیف بودجه مستقل ندارد

مدیرکل راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای استان بوشهر، گفت: جاده اهرم به فراشبند تاکنون ردیف بودجه جداگانه‌ای ندارد و در حال حاضر با اعتبارات استانی و سازمان راهداری پیش می رود.

فرزاد رستمی با بیان اینکه ورود اعتبارات ملی، شرط اصلی اجرای کامل محور اهرم به فراشبند است، تصریح کرد: برای اجرای کامل محور اهرم به فراشبند و دریافت ردیف ماده ۲۳ در اختیار اداره کل راه و شهرسازی می باشد.

مسیر اهرم، فراشبند می تواند کریدور اصلی فارس به بنادر شود

رئیس شورای اسلامی شهر اهرم هم اظهار داشت: از گذشته‌های دور، زایر خضرخان اهرمی، بزرگ‌مرد تنگستانی، برای ایجاد این مسیر تلاش‌های فراوانی کرد تا ارتباط مستقیم استان فارس با بنادر دلوار و بوشهر برقرار شود.

دهقاندوست اظهار داشت:این مسیر که از قلب تنگستان(شهر اهرم) عبور می‌کند، میراثی است که نسل به نسل منتقل شده و امروز با وجود باز بودن راه، نیازمند بازنگری اساسی از لحاظ فنی و ایمن‌سازی نقاط حادثه‌خیز است.

وی افزود: با توسعه و اصلاح این محور مواصلاتی، می‌توان آن را به یکی از پرترددترین و استراتژیک‌ترین جاده‌های جنوب کشور تبدیل کرد تا بخش مهمی از استان فارس به راحتی به بنادر دلوار و بوشهر متصل شود و فرصت‌های اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی ایجاد گردد.

نماینده دشتی و تنگستان پاسخ نداد

خبرنگار فارس در راستای پیگیری موضوعات مطرح‌شده توسط شهروندان و با هدف روشن شدن افکار عمومی، طی چند نوبت با نماینده مردم دشتی و تنگستان از طریق تماس تلفنی و ارسال پیامک ارتباط برقرار کرد، اما تاکنون پاسخی از سوی وی دریافت نشده است.

این در حالی است که افکار عمومی انتظار دارند نمایندگان در برابر پرسش‌ها و دغدغه‌های مردم پاسخگو باشند.

منبع: فارس

آینه جم-ویژه‌برنامه «در امتداد حماسه» هم‌زمان با هفته دفاع مقدس و در تکریم شهدای «جنگ ۱۲روزه»، با حضور معاون قرارگاه خاتم‌الانبیاء در مجتمع پتروشیمی پردیس برگزار شد.

به گزارش آینه جم؛ در این آیین سردار اسدی با اشاره به نقش شهدا در پاسداری از انقلاب گفت: عزت، استقلال و آزادی امروز مرهون مجاهدت‌های امام خمینی(ره)، رهبر معظم انقلاب و ایثار رزمندگان است. نیروهای مسلح و کارکنان صنعت با تلاش شبانه‌روزی، امنیت و پایداری اقتصادی را تضمین کرده‌اند و آنچه امروز در صنعت رقم می‌خورد، ثمره همین همت و مدیریت است.

مهندس قنبریان، مدیرعامل پتروشیمی پردیس نیز با قدردانی از کارکنان اظهار کرد: در جریان جنگ ۱۲روزه ـ که عصاره‌ای از سال‌ها مقاومت بود ـ همکاران ما با وجود مخاطرات، شبانه‌روز پای کار ماندند. این روحیه جهادی همچنان زنده است و نسل جدید نیز در صنعت و صیانت از کشور نقش‌آفرینی می‌کند.

رصد میدانی برنامه‌های امسال نشان می‌دهد پتروشیمی پردیس در هفته دفاع مقدس حضوری پررنگ و محتوامحور داشت، از برگزاری نشست‌های روایت‌گری و نمایشگاه‌های موضوعی و فضاسازی محوطه مجتمع، تا پشتیبانی از رویدادهای عمومی منطقه مثل «شب‌های شیدایی». چنین چیدمانی، امسال چهره‌ای فعال و جامعه‌محور از پردیس به نمایش گذاشت و مخاطب اصلی را کارکنان، خانواده‌ها و افکار عمومی منطقه قرار داد.

آینه جم-طاهره عبدالهی 

سیاست خارجی عرصه‌ای است که در آن "پیام" اهمیتش کمتر از "واقعیت" نیست. گاه حتی پیام‌ها می‌توانند واقعیت را بسازند یا آن را از میان ببرند. به همین دلیل، کشورهایی که در صحنه جهانی موفق‌تر عمل می‌کنند، در درجه نخست به انسجام پیام‌های خود توجه دارند. هرچه تصمیمات در داخل متنوع باشد، باز هم آنچه به بیرون مخابره می‌شود باید یکدست و قابل اعتماد باشد.

این روزها ما با نمونه‌ای آشکار از این مسئله روبه‌رو هستیم. رئیس‌جمهور در سازمان ملل تأکید کرد که ایران هیچ‌گاه به دنبال بمب اتم نبوده و نخواهد بود؛ پیامی که می‌توانست در صورت انسجام داخلی، به عنوان نشانه‌ای از ثبات و پیش‌بینی‌پذیری ایران مورد توجه قرار گیرد. اما چند روز قبل‌تر، بیش از هفتاد نماینده مجلس در نامه‌ای علنی خواستار تجدیدنظر در سیاست هسته‌ای کشور و حتی حرکت به سوی سلاح هسته‌ای شدند. طبیعی است که این دو پیام متناقض، وزن سخنان رسمی رئیس‌جمهور را در چشم افکار عمومی جهان کاهش می‌دهد.

در سیاست بین‌الملل، تناقض در مواضع داخلی به سرعت به بی‌اعتمادی تبدیل می‌شود. کافی است نگاهی به تجربه کشورهایی بیندازیم که در شرایط مشابه قرار داشتند. کره شمالی نمونه بارزی است: سال‌ها میان پیام‌های رسمی و رفتارهای عملی‌اش فاصله وجود داشت و همین امر باعث شد که هیچ اظهارنظر دیپلماتیکش جدی گرفته نشود، مگر آنکه با آزمایش موشکی یا هسته‌ای همراه می‌شد. در نقطه مقابل، آفریقای جنوبی در دهه ۱۹۹۰ تصمیم گرفت برنامه هسته‌ای خود را کنار بگذارد. انسجام کامل حاکمیت در اعلام و اجرای این تصمیم باعث شد جهان سخن مقاماتش را بپذیرد و راه برای بازگشت این کشور به جامعه جهانی هموار شود.

نکته مهم این است که "یک‌صدایی" به معنای نبودِ اختلاف نظر نیست. هیچ کشوری بدون مناقشه و بحث‌های کارشناسی پیش نمی‌رود. اما نحوه بروز این اختلافات اهمیت دارد. کشورهای توسعه‌یافته نیز درون خود منتقدان جدی دارند، ولی این مباحث در چارچوب نهادهای تخصصی و محرمانه بررسی می‌شود و پیام نهایی برای جهان یکسان است. نتیجه آنکه حتی وقتی تغییر سیاستی رخ می‌دهد، جهان آن را به‌عنوان یک تصمیم ملی و نه اختلاف درونی تلقی می‌کند.

ما نیز می‌توانیم از این تجربه بهره بگیریم. لازمه‌اش آن است که نهادهای مختلف کشور، دولت، مجلس و شورای عالی امنیت ملی، به جای صدور پیام‌های متضاد، در قالب یک بیانیه مشترک و شفاف بر سیاست رسمی تأکید کنند. اگر قرار است در سیاست هسته‌ای بازنگری شود، مسیر آن باید روشن، کارشناسی و درون‌ساختاری باشد، نه از طریق نامه‌هایی که در رسانه‌های خارجی دست‌به‌دست می‌شود و پیام رسمی کشور را زیر سؤال می‌برد.

مسئله دیگر، جایگاه فتوای رهبری درباره حرمت سلاح هسته‌ای است. این فتوا در سال‌های گذشته هم در داخل و هم در خارج از کشور به‌عنوان نقطه اتکایی اخلاقی و سیاسی معرفی شده است. اگر امروز بخشی از مسئولان با اظهارات متفاوت، این مرجعیت را تضعیف کنند، عملاً پایه‌ای از سرمایه اعتباری کشور در جهان فرو می‌ریزد. در سیاست جهانی، اعتماد کالایی کمیاب است و از دست‌دادنش به‌مراتب آسان‌تر از بازسازی آن است.

بنابراین، دعوت به یک‌صدایی یک ضرورت عملی برای حفظ منافع ملی است. هرقدر هم که در داخل بر سر راهبردهای امنیتی و دفاعی اختلاف داشته باشیم، باید بپذیریم که در عرصه جهانی تنها یک صدا شنیده می‌شود. اگر این صدا چندگانه و متناقض باشد، طرف مقابل ساده‌ترین راه را انتخاب خواهد کرد: بی‌اعتنایی به گفته‌های ما و داوری براساس بدترین فرضیات.

در نهایت، سیاست‌ورزی ملی زمانی موفق است که بتواند میان تنوع داخلی و انسجام خارجی تعادل ایجاد کند. اگر این تعادل برقرار نشود، سخنرانی‌های رسمی حتی در بزرگ‌ترین مجامع جهانی نیز به سادگی نادیده گرفته می‌شود. ایران امروز بیش از هر زمان دیگر نیازمند این است که نشان دهد در مهم‌ترین مسائل راهبردی خود، با همه اختلاف‌ها و دیدگاه‌ها، یک صدا و یک پیام دارد؛ پیامی روشن، قابل اعتماد و سازگار با منافع ملی.