غول پیکران بی بدیل؛ سفر به دنیای بزرگترین حیوانات تاریخ

یادواره شهدای شهر بهارستان برگزار شد

با در نظر گرفتن این موضوع، در دهه 1950، شیخ راشد بن سعید آل مکتوم که در آن زمان حاکم دبی بود، دستور داد که این شهر نیز باید فرودگاه داشته باشد. با این حال، تأسیسات حاصله بسیار متفاوت از مگا هاب بین قاره ای بود که امروزه به این شهر خدمت رسانی می کند. به گزارش دبی ایرپورتس (Dubai Airports)، کار روی این فرودگاه در سال 1959 آغاز شد و این تأسیسات در 4 کیلومتری شهر واقع شده بود.

در سال 1960، فرودگاه جدید درهای خود را به روی تجارت گشود. در آن زمان، باند 1800 متری آن مانند باندهای فرود امروزی از آسفالت ساخته نشده بود، بلکه از شن و ماسه فشرده تشکیل شده بود. به همین دلیل و طول نسبتاً کوتاه آن، فرودگاه در ابتدا محدود به پذیرش هواپیماهای کوچک پیستونی مانند داگلاس دی سی-3 بود. یک ساختمان ترمینال کوچک نیز در سپتامبر 1960 افتتاح شد.

ورود به عصر جت

با این حال، اگر ابرقدرت های خاورمیانه در دهه های اخیر چیزی به ما نشان داده باشند، آن توانایی رشد سریع آنها بوده است. در حالی که این موضوع به ویژه در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم صادق بوده است، در سال های اولیه فرودگاه بین المللی دبی نیز نشان داده شد. در واقع، تا سال 1963، تنها سه سال پس از افتتاح این تأسیسات، کار روی ساخت یک باند آسفالت طولانی تر آغاز شده بود.

این امر، همانطور که در تصویر زیر مشاهده می کنید، منجر به اولین حضور یک هواپیمای جت در این تأسیسات شد، به طوری که در سال 1965 یک فروند هواپیمای د هویلند کامت متعلق به خطوط هوایی خاورمیانه روی باند آسفالت جدید 2800 متری فرودگاه دبی فرود آمد. این امر، در کنار باند شنی موجود، ظرفیت فرودگاه را افزایش داد و آن را به روی خطوط هوایی، انواع هواپیما و مسیرهای جدید باز کرد، به طوری که تا پایان دهه 1960، نه شرکت هواپیمایی به 20 مقصد خدمت رسانی می کردند.

با ورود به دهه 1970، که به طور کلی دوران تحول آفرینی برای هوانوردی تجاری با ورود هواپیماهایی مانند کنکورد و بوئینگ 747 به خدمت بود، تایم اوت دبی خاطرنشان می کند که این دهه، دهه ای پربار از نظر بهبود در فرودگاه بین المللی دبی بود. این بهبودها شامل ساخت یک ترمینال سه طبقه و یک برج کنترل ترافیک هوایی جدید بود و باند فرودگاه و محوطه بارگیری (اپرون) نیز گسترش یافتند.

افزون بر این، ابزارهای روشنایی و فرود به فرودگاه اضافه شد و تطبیق پذیری عملیاتی آن افزایش یافت. در نتیجه بهبودهای دهه 1970، انواع مختلفی از هواپیماها قادر به استفاده از فرودگاه دبی شدند، به طوری که به گزارش پراجکت ساپلایرز، در این زمان، طول باند اصلی آن 3810 متر بود. تجربه مسافران نیز بهبود یافت، زیرا ترمینال جدید دارای یک رستوران و سالن ترانزیت بود.

ورود هواپیمایی امارات

همانطور که امواج قدرتمند و توقف ناپذیر زمان، جهان را به دهه 1980 سوق می داد، فرودگاه بین المللی دبی به عنوان یک مکان توقف مفید برای خطوط هوایی آسیایی مانند ایر ایندیا، کاتای پاسیفیک، مالزی ایرلاینز و سنگاپور ایرلاینز عمل می کرد. در حالی که این وضعیت به زودی پس از باز شدن حریم هوایی روسیه و ظهور هواپیماهای دوربردتر تغییر می کرد، خبرهای خوبی از جای دیگر در راه بود.

در واقع، دهه 1980 از این نظر برای فرودگاه دبی پربار بود که شاهد شکل گیری شرکت هواپیمایی حامل پرچم امارات، یعنی هواپیمایی امارات، بود که می توانست این فرودگاه را خانه خود بنامد. در زمان تاسیس این شرکت هواپیمایی در سال 1985، فرودگاه باند دوم خود را نیز افتتاح کرده بود که به گفته دبی ایرپورتس، دارای جدیدترین سیستم های هواشناسی، ابزارها و سیستم های روشنایی و فرود بود.

اولین پروازهای هواپیمایی امارات از فرودگاه بین المللی دبی به مقاصد آسیایی مانند کراچی در پاکستان و بمبئی در هند انجام شد. با نگاهی به اندازه کنونی شرکت هواپیمایی حامل پرچم امارات، تصور مقیاس نسبتاً کوچکی که این شرکت با آن فعالیت خود را آغاز کرد، دشوار است. در واقع، اولین پروازهای هواپیمایی امارات با استفاده از یک فروند ایرباس ای300 و یک فروند بوئینگ 737 اجاره ای از هواپیمایی بین المللی پاکستان انجام شد.

حضور یک شرکت هواپیمایی بومی به نام امارات، معجزه کرد و ترافیک سالانه مسافران فرودگاه دبی تنها سه سال پس از تأسیس این شرکت، در سال 1998، به 4.3 میلیون نفر رسید. ظرف یک دهه، این رقم بیش از دو برابر شد و تا سال 1998 به حدود 9.7 میلیون نفر رسید. این همزمان با افتتاح ترمینال 2 در فرودگاه بود که ظرفیت این تأسیسات را دو میلیون نفر افزایش داد.

ورود به قرن بیست و یکم

فرودگاه دبی پس از آغاز قرن جدید به رشد خود ادامه داد و دبی ایرپورتس خاطرنشان می کند که در سال 2002، این تأسیسات به عنوان دومین فرودگاه با سریع ترین رشد در کل جهان شناخته شد. در سال 2003، کل مسافران سالانه آن به 18 میلیون نفر رسید، که عامل اصلی این رشد، افتتاح کنکورس 1 بود که اکنون به عنوان کنکورس سی (C) شناخته می شود و در نتیجه ظرفیت سالانه آن به 23 میلیون نفر افزایش یافت.

به رغم رکودی که در اواسط تا اواخر دهه 2000 رخ داد، این دوره ای بود که شاهد افتتاح چندین ترمینال جدید بزرگ فرودگاهی در سراسر جهان بودیم. یک ترمینال کاملاً جدید در سال 2008 در فرودگاه بین المللی دبی افتتاح شد.

این ترمینال که به نام ترمینال 3 شناخته می شود، به طور انحصاری برای استفاده توسط هواپیمایی امارات طراحی شده بود، مشابه ترمینال 5 در فرودگاه هیترو لندن که فقط به پروازهای شرکت بریتیش ایرویز رسیدگی می کند. افتتاح ترمینال جدید در دبی بار دیگر ظرفیت سالانه مسافران آن را به حدود 60 میلیون نفر افزایش داد و به دنبال آن بازسازی گسترده ترمینال 2 به منظور آماده سازی برای راه اندازی شرکت هواپیمایی ارزان قیمت فلای دبی انجام شد.

با ورود به دهه 2010، ایرپورت ساپلایرز خاطرنشان می کند که در سال 2011، فرودگاه دبی از پانصد میلیونمین مسافر خود استقبال کرد. با این حال، در حالی که 51 سال طول کشید تا این تأسیسات به این رقم برسد، در دهه 2010 آنقدر رشد کرد که تنها به هفت سال زمان نیاز بود تا پذیرای پانصد میلیون مسافر دیگر باشد. در سال 2014، دبی با جابجایی 70.4 میلیون مسافر، شلوغ ترین فرودگاه جهان برای ترافیک بین المللی شد.

دومین فرودگاه شلوغ جهان امروز

10 سال بعد، سال 2024 شلوغ ترین سال در تاریخ فرودگاه بین المللی دبی بود و این تأسیسات با جابجایی 92.4 میلیون مسافر رکورد زد. این پس از شلوغ ترین نیمه اول سال آن بود که حدود 44.9 میلیون مسافر از درهای آن عبور کردند.

بنابر داده های منتشر شده توسط OAG، شلوغی فرودگاه بین المللی دبی در سال 2024، آن را از نظر تعداد صندلی های خروجی با 60.2 میلیون صندلی موجود به دومین فرودگاه شلوغ جهان تبدیل کرد. در حالی که از فرودگاه بین المللی هارتسفیلد جکسون آتلانتا در رتبه اول عقب ماند، اما به راحتی از فرودگاه هاندا توکیو در رتبه سوم پیشی گرفت.

در حالی که فرودگاه بین المللی دبی در این زمینه در سال 2023 نیز در رتبه دوم قرار داشت، آخرین رقم سالانه آن یعنی 60,236,220 صندلی خروجی در سال 2024 نشان دهنده افزایش حدود 7 درصدی نسبت به سال پیش از آن است. در همین حال، در مقایسه با سال 2019 که این تأسیسات در رتبه چهارم جهان قرار داشت، مجموع صندلی های آن 12 درصد افزایش داشته است. فرودگاه بین المللی دبی همچنین در سال 2024 شلوغ ترین فرودگاه جهان از نظر ترافیک بین المللی باقی ماند.

در مورد سال جاری میلادی، داده های منتشر شده توسط Cirium، یک شرکت تجزیه و تحلیل هوانوردی، نشان می دهد که 437,857 پرواز مسافری برای سال 2025 به و از فرودگاه بین المللی دبی برنامه ریزی شده است. به طور کلی، این خدمات در مجموع 121,619,139 صندلی و 307,137,704,480 مایل صندلی موجود ارائه می دهند. هواپیمایی امارات با 169,794 پرواز، 69,686,009 صندلی و 224,535,024,879 مایل صندلی موجود، یک شرکت هواپیمایی برتر است.

گنج‌ افسانه‌ای تخت سلیمان؛ مرموزترین گنج‌ تاریخ ایران که هنوز کسی نشانی از آن پیدا نکرده است! (+عکس)

اما روایت‌های تاریخی در کتاب‌ها داستان‌هایی را در مورد این دریاچه و گنج‌های پنهان در آن روایت می‌کنند. در اسناد تاریخی روایات و گفته‌هایی در مورد جنگ‌های بین امپراتوری روم و پادشاهی اشکانی وجود دارد. یکی از این گفته‌ها که در تاریخ روم، مصر و جهان با عنوان داستان تاریخی کلئوپاترا و آنتونی شناخته می‌شود قصه جالبی را روایت می‌کند. 

در این داستان آمده که سردار رومی به نام آنتونیو، در سال ۳۶ قبل از میلاد قلعه تخت سلیمان، که در آن زمان گنزک خوانده می‌شد، را محاصره کرد. در میان این محاصره و کشمکش‌هایی که در طول آن به وجود آمد، نگهبانان آتشکده مقدس در زمان احساس خطر و وجود امکان سقوط قلعه، اشیای قیمتی موجود در آتشکده و معبد را به داخل دریاچه می‌انداختند تا هم کسی به آنها دسترسی نداشته باشد و هم نذری برای حفظ آنها از دشمن به شمار آید. 

یک روایت دیگر این است که: خسرو پرویز، پادشاه ساسانی با هراکلیوس پادشاه روم همواره در جنگ بود. نیرو‌های روم شرقی پس از کشمکش‌ها و جنگ‌های بسیار توانستند قلعه تخت سلیمان را در ۶۲۴ میلادی تصرف کنند. پیش از تصرف کامل تخت سلیمان، نذورات و گنج‌های موجود در آتشکده، توسط موبدان به دریاچه ریخته شد تا دشمن به آنها دسترسی پیدا نکند. 

موبدان زرتشتی معتقدند این دریاچه به الهه آب‌ها به نام ناهید یا آناهیتا تعلق دارد و ریختن اشیای نذری به داخل آن کاری مرسوم بوده است. این کار به منظور حفظ این اشیا به وسیله صاحب آن صورت می‌گرفت و امری جایز تلقی می‌شد.

با وقوع جنگ‌های ایرانیان و اعراب در صدر اسلام و تصرف ایران، نیرو‌های خلیفه دوم عمر بن الخطاب توانستند قلعه را محاصره کنند. در آن زمان نیز بعید نیست که گنج‌ها و نذوراتی را به دریاچه ریخته باشند.

مجموعه تخت سلیمان در منطقه‌ای چشم‌نواز قرار دارد که توسط کوه‌های آتشفشانی احاطه شده است و در قلب این سایت دریاچه تخت سلیمان قرار دارد. این دریاچه آتشفشانی به دلیل زیبایی‌اش و محیط آرامی که دارد، منحصر‌به‌فرد است و افسانه‌های پیرامون آن تنها به شهرت اسرارآمیز آن افزوده است. 

افسانه گنج تخت سلیمان

 دریاچه تخت سلیمان اغلب به گنج تخت سلیمان مرتبط است که یک گنج افسانه‌ای است که گفته می‌شود زیر آب‌های دریاچه مدفون است. گفته می‌شود که این گنج متعلق به پادشاهان ساسانی یا حتی حکام پیشین است و اغلب به این باور مرتبط می‌شود که این حکام ثروت خود را برای محافظت از آن در برابر نیرو‌های مهاجم دفن کرده‌اند.

برخی از افسانه‌ها ادعا می‌کنند که گنج شامل غنایم جنگی، آثار مذهبی و اشیای گرانبها بوده که برای حفاظت در دوران جنگ و بی‌ثباتی پنهان شده‌اند.

در طول قرن‌ها، بسیاری از جویندگان گنج و کاوشگران به این منطقه جذب شده‌اند و امیدوار بودند که این گنج پنهان را کشف کنند. ایده وجود ثروت‌های بی‌پایان در زیر سطح آرام دریاچه الهام‌بخش بسیاری از افسانه‌ها بوده است، اما هیچ مدرک قطعی برای تأیید وجود گنج وجود ندارد. با وجود این، باور به این گنج پنهان هنوز در میان مردم محلی و علاقه‌مندان به راز تخت سلیمان قوی است.

سرنوشت گنج

سرنوشت گنج تخت سلیمان نامشخص است. برخی بر این باورند که این گنج یا به‌خاطر گذر زمان از دست رفته است یا توسط مهاجمان دزدیده شده است، در حالی که دیگران معتقدند که ممکن است هنوز در زیر دریاچه پنهان باشد. با وجود کاوش‌ها و جست‌و‌جو‌های مختلف، گنج هیچ‌گاه پیدا نشده و هنوز مشخص نیست که آیا این گنج اصلاً وجود داشته است یا صرفاً بخشی از فولکلور و افسانه‌های منطقه است. 

سایت تخت سلیمان خود، با این حال، همچنان یک یادبود تاریخی و فرهنگی مهم باقی‌مانده است. این سایت در سال ۲۰۰۳ به‌عنوان محل میراث جهانی یونسکو ثبت شد به‌دلیل اهمیت آن در تاریخ معماری، دین و تمدن ایرانی. دریاچه همچنان به‌عنوان یک سایت جالب برای هم گردشگران و هم باستان‌شناسان مورد توجه است، و بسیاری از بازدیدکنندگان برای تحسین زیبایی این منطقه و کاوش در تاریخ غنی آن به اینجا می‌آیند.

دریاچه تخت سلیمان در تکاب ایران، همچنان تخیل کسانی را که افسانه گنج پنهان را می‌شنوند، به خود جذب می‌کند. اینکه آیا گنج تخت سلیمان یک افسانه است یا واقعیت هنوز یک معما باقی مانده است، اما اهمیت تاریخی تخت سلیمان و اطراف آن باعث می‌شود که این سایت همچنان بخش مهمی از میراث ایران باشد.

ترکیب تاریخ باستان، اهمیت مذهبی و زیبایی طبیعی باعث می‌شود که این سایت یکی از جذاب‌ترین مقاصد در کشور باشد و افسانه گنج تنها به جذابیت آن افزوده است.