اسماعیل منصورنژاد | روزنامهنگار
روز انتخابات (جمعه 29 اردیبهشت 96) که با شناسنامه و پیاده برای رأی دادن میرفتم، 3 نفر (دونفر پیاده و یک نفر سوار بر ماشین) خیلی مؤدبانه درخواست کردند که «یک تکرأی» به فرد مورد نظر آنها بدهم. وقتی بلادرنگ گفتم که «بنده لیست دارم»، آنها حتی فرصت نیافتند که شخص موردنظرشان را هم معرفی کنند و اگر گفتگو ادامه مییافت، شاید پای خرید رأی هم به میان میآمد. کسی که درخواست «تکرأی» دارد، مطمئناً به دنبال «مزدور» است و قرار است به او «مزد» بدهد.
ادامه مطلب: معضلی به نام «شورای شهر» و گدایی رأی در کوچه و خیابان! اضافه کردن دیدگاه جدید
