
آينه جم - الهام بهروزی:
سیراف یکی از کهنترین و باستانیترین بنادر ایران بهشمار میرود. بخش اعظم این بندر باشکوه و تاریخی در قرن چهارم هجری در یک زلزله هفتروزه بهزیر آب فرو رفت و بخشی دیگر هم که بر دامن کوه بود از آن جز آوار چیزی بر جای نماند. بعدها بر ویرانههای سیراف باستانی و باشکوه فرورفته در دریا و ویران شده بر دامان کوه، سیراف فعلی کمکم شکل گرفت. هرچند سیراف کنونی، رونق آن بندر باستانی را بهدلیل بیمهریها و بیتوجهیهای روسای میراث فرهنگی استان و مسوولان استانی نتوانسته بیابد اما قرار گرفتن این بندر اساطیری میان دو سایت بزرگ صنعتی کنگان و عسلویه میتواند تولدی دوباره برای این دیار باشکوه باشد. هماینک تاریخ در این منطقه دوباره در حال تکرار آن عظمت و شکوه است، هزار سال پیش شعلههای آتش بندر پررونق سیراف ماوای کاروانها و کشتیهای تجاری و محل داد و ستد آنها بود و اینک فلورهای فروزان و مشعلهای مشتعل تمدن صنعتی و عظیم پارس جنوبی میزبان کشتیها و نفتکشها از سراسر جهان است. این کهندیار باستانی که روزی شاهراه تجارت دریایی در دوره ساسانیان بهشمار میرفت، سند معتبر تجارت دریایی در خلیج همیشه پارس است، سندی که هر روز بیشتر از پیش حقانیت آن بر ما معلوم و مشخص میشود. همین چندی پیش بود که هیاتی از چین بهدنبال رد پای تجارت کشورشان با ایران در روزگاران گذشته و برای رسیدن به سفالهایشان به سیراف سفر کردند. هر چند این سفر با رایزنیهای یک سیرافشناس (محمد کنگانی) رقم خورد اما حضور چنین هیاتهایی در کشورمان بیانگر اهمیت تاریخ و اعتبار این سرزمین است.