آینه جم-مصطفی ارجمند
۹ مردادماه ۱۴۰۳ و همزمان با تنفیذ حکم ریاست جمهوری مسعود پزشکیان، ماموریت ستادهای تبلیغات انتخاباتی دکتر مسعود پزشکیان خاتمه یافت و پس از آخرین جلسهی شبانه شورای راهبری ستاد مرکزی انتخابات پزشکیان، علی عبدالعلی زاده در پیامی ضمن تقدیر از مردم و همراهان، پایان ماموریت را اعلام کرد تا دولت مسعود مستقر شود.
ستادهای تبلیغاتی نامزدهای انتخابات، با احکام نامزدها و صرفا برای فراهم کردن فضای تبلیغاتی و هواداری تشکیل می شوند و نهایتا با پیروزی یا شکست نامزدها ماموریت شان به پایان می رسد.
احکام صادره در ایام تبلیغات انتخابات بر خلاف دوران پسا انتخابات، نیازی به تاییدیه و صلاحیت سنجی ندارد و هر که دل در گرو وطن دارد و به آبادی اش امید، وارد می شود و آغوش نامزدها هم برای همه باز است چون قرار است شوری بیفتد و امیدی تازه گردد نه اینکه لزوما هر که بر در ستاد بود فردای استقرار دولت، نامش در میان محفل نشینان باشد و نرد عشق با قدرت ببازد.
انتخابات البته همیشه با کمی یا بیشتر از کمی، رویا و تمنا همراه است؛ برای جوانان و ناپختگان البته دُز رویا تا توهم بالا می رود چون زیر و بم سیاست در ایران را نچشیده اند و گمان می کنند فردای پیروزی، قرار است ریش و قیچی را دست شان بدهند و کنند هر چه باید و شاید!
این رویا و تمنا البته دیری نمی پاید به خصوص اگر دولت پیروز، اوزان سه حرف اصلی «ص.ل.ح» را گاهی صرف کرده باشد.
ستادیان ناپخته به زودی در می یابند که تنفیذ پایان ماه عسل بوده و حالا باید به دولت برگزیده و تصمیم های تلخ و شیرینش تمکین کنند و اگر رویا پردازی شان را کنترل نکنند و پای بر زمین سفت سیاست نگذارند لاجرم یا باید کنج عزلت و حرمان گزینند یا تیغ بر دولت خودبرکشیده، کشند و هر دو کنش با خرد سیاست ورزی در تعارض است که سیاست و کیاست، بسان چیدن میوه لای خارهای «کُنار» است و باید آهسته و آرام و ظریفانه دست در میان شاخه برد و از خونین و مالین شدن هم نهراسید!
این چند جمله را گفتم تا بگویم راه اندازی کمیتهی راهبردی توسط برخی اعضای ستاد مرکزی تبلیغات انتخاباتی مسعود پزشکیان در استان بوشهر، آنهم برای «ارتباط گیری» با استاندار بوشهر، همان ماندن در رویا و تمنایی است که این بار نه جوانان خام که پیران دنیادیده به ورطهی آن افتاده اند!
ناگفته پیداست که این کمیته هدفی جز تاثیرگذاری بر انتصاب ها ندارد و با پایان انتصاب ها، به سردی می گراید تا انتخابی دیگر که دوباره آتش و شوری برپا شود، اگر دل و دماغی باشد.
واقعیت این است که انتخابات تمام شده و مدیر ارشد دولت در بوشهر، حالا باید برای هر تصمیم، ده ها وزنه در ترازوی سیاست نهد تا مقبول افتد؛ حال یا به لطایف الحیلی یا به وادادن به این جرگه و آن برگه!
هیچ مدیری هم برای تصمیم گیری منتظر کمیته و ستاد نخواهد ماند و مشاورانی امین و بی نام را در بدو ورود، انتخاب و از آنان مشورت می گیرد و تازه پس از آن باید هر نام را از هفت خوان بگذراند.
تا آنجا که می دانم از نشست های هم اندیشی هم چیز دندان گیری در نیامده که حالا از کمیته اش تراوش کند!
هر چه که هست حامیان دولت باید در پیدا و نهان، مراقب باشند که دولت مسعودشان، بیراهه و کجراهه نرود و گاهی به زنهار و گاهی، انذار هدایتش کنند.
این زنهار و انذار نیازمند شورا و کمیته و ستاد نیست که اگر این اسم ها علاج دردی بودند الان بی دردترین مردم جهان بودیم و قرار هم نیست مثل آن تحلیلگر همهی زمان ها، دولت سایه ای درست کنیم برای پزشکیان در بوشهر و هر روز صورتجلسه ای قلم زنیم.
اگر دل مان برای ایران و دولت مسعودش می تپد برای بازگرداندن شور جوانی به ستادها و انتخابات و رغبت جوانان به کنشگری سیاسی و اجتماعی گعده بگیریم تا عدد جوانان مان در جلسات سیاست از پیران مان پیشی گیرد و شکست های تلخ مان در شهرهای بزرگ و مدعی استان را تکرار نکنیم!
به قول مجازیون «ارتباط چه گیری» با استاندار؟ نیازمند مذاکره و ارتباط و برنامه جامع اقدام مشترک[برجام]با جوانان هستیم نه استاندار!
