آینه جم :او پدر شعر محلی استان بوشهر و یکی از شاخص ترین شاعران جنوب کشور بود / تا کنون هیچ کتابی از آثار این شاعر مجوز انتشار دریافت نکرده است! / شاعر بهاریه های ماندگار که شش ساعت مانده به آغاز بهار 94 در سن 72 سالگی درگذشت ؛
به گزارش آینه جم:شمسی زاده در یکم مرداد ماه سال 1321 در محله عبد امام بندر گناوه به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در شهرهای گناوه ، شیراز و برازجان به اتمام رساند. وی از 1343 تا 1361 در کسوت معلمی به تدریس ادبیات فارسی پردخت. همچنین شمسی زاده در سال ۱۳۵۶ در رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد و از وی به عنوان اولین گناوه ای که مدرک کارشناسی زبان و ادبیات فارسی را دریافت نمود نام برده می شود.
این شاعر برجسته جنوب کشور در سرودن شعر به زبان محلی گناوه ای تبحر بسیار زیادی داشت و در این گونه شعری صاحب سبک بود؛ به گونه ای که بسیاری از شاعران جنوب کشور وی را احیاگر شعر محلی در جنوب کشور دانسته و به وی لقب ملک الشعرای شعر محلی جنوب ایران زمین داده اند.
باید از ایرج شمسی زاده در کنار مرحوم محمدرضا نعمتی زاده ، مرحوم منوچهر آتشی ، علی باباچاهی و مرحوم محمد بیابانی به عنوان شاخص ترین شعرای معاصر استان بوشهر نام برد.
ایرج شمسی زاده چهره نام آشنای شعر و ادبیات استان بوشهر است. در همه قالب های شعر فارسی طبع آزمایی کرده است. غزل های لطیف و پرمغز او پهلو به پهلوی غزل سرایان بزرگ فارسی می زند. در شعر نیمایی و سپید، نوآوری های خاص خود را دارد. ولی آنچه نام ایرج شمسی زاده را بر زبان همه اقشار جاری ساخته است، شعرهایی محلی است که او را به عنوان یکی از پرآوازه ترین محلی سرایان، بر قله شعر محلی استان بوشهر نشانده است.
اشعار محلی که بعضا با رویکرد طنز سروده شده و همچنین سرودن اشعار سیاسی و اجتماعی جزو پررنگ ترین سروده های این شاعر محسوب می شود. در ضمن محبوبیت این شاعر در جنوب کشور ، استان بوشهر و به ویژه در بندر گناوه و اینکه در بین قشرهای مختلف جامعه و توده مردم به عنوان شاعری شاخص پذیرفته گردد ، نشان از تبحر و استعداد وی در سرودن شعر بوده است.
هیچ کتابی از آثار این شاعر مشهور تا کنون به صورت رسمی مجوز نشر دریافت نکرده است و فقط در سال ۱۳۹۲ در آیین بزرگداشت استاد شمسی زاده از گزینه سروده های وی در آیینی باشکوه در تالار میلاد گناوه رونمایی شد و این کتابچه را می توان به گونه ای تنها کتاب شعری این شاعر در طول عمر وی دانست که به همت یکی از دوستدارانش به چاپ رسید.
از جمله مشهورترین سروده های محلی این شاعر محبوب جنوبی می توان به "عیده بیو"، "آهای مردم" ، "زن ذلیل" ، "ویمونویمو"، "بیو بارون" ، "تلفن" و … یاد کرد. همچنین اشعار کلاسیک وی مانند : "هموطن" ، "این بندر عزیز" ، "حماسه خلیج فارس" و ... از جمله شاخص ترین سروده های وی به شمار می روند.
غزل " آنچه گفت از جم و ریز شمسی زاده" یکی از سروده های معروف و مورد علاقه ی مردم ادب دوست شهرستان جم است که ایرج شمسی زاده در سال 1369 و در پی دیدار با دوست صمیمی و شاعر خود " منوچهر آتشی" از شهرستان جم سروده است.
ای صبا چون گذر آری به دیار جم وریز/ توتیـا کن پی چشمت ز غبـار جم و ریز
ملک دل، شهر صفا جلوه مهر، آیت لطف / عرصه نعمت بی حـدّ و شمار جم و ریز
درّه ای در دل کهسار، چو درّی به صدف / گل به دامن ز یمین و ز یسـار جم و ریز
حالیا زمزم از این چشمه سر آورده برون / صافی آب خوش آینـه وار جم و ریز
***
ور گذار تـو فتـد در دره بـان یا تشّان / بنگری نقش دل از نقش ونگار جم وریز
هـان ببیـنید که شفتالو و خـرما بـا هم / گل و اِشکوفه نمایند نثار جم و ریز
***
1
پس از غزل ایرج شمسی زاده ،منوچهر آتشی شاعر نام آور بوشهری در قالب شعری زیبا غزل ایشان را پاسخ می دهد:
برای ایرج شمسی زاده ی عزیز و یگانه ام ،لر خوش قریحه ی خوب و بامعرفت
"منوچهر آتشی"
ایرجو یک سفر آمد به دیار جم و ریز دین و دل باخت به افسون نگار جم و ریز
به شکار دل سر گشته ی ما آمده بود خود شد از حمله یی عشاق شکار جم و ریز
به خزان آمد و این گونه گل افشاند از طبع وای اگر آمده بود او به بهار جم وریز
دشت در دشت گل زرد درخشان می دید که نمایند زَر خویش نثار جم و ریز
دره در دره ،شقایق به تلاطم می دید شرمساران گل سرخ عذار جم و ریز
پشته در پشته چو گیلا س بنان غرق لباس ماهرویان ز یمین و ز یسار جم و ریز
عود سازان سر هر کوچه نسیم عطار عطر ریزان به سر خلق غبار جم و ریز
ایرجو وقت جم و ریز کنون است که فصل می کشد جانب گل روز شمار جم و ریز
از گلش دل به سلامت نبری ای دل رند! چون که دامن نرهاندی تو ز خار جم وریز
گر خمار جم و ریزی مخور اندوه و بیا تا کند جام جمت دفع خمار جم وریز
تو بیا بلکه به داوی* ببری نقد دلی "آتشی" باخته دیری است قمار جم و ریز
ریز پاد
[کد خبر:AJ6223]
