آینه جم- محمد جعفری-کارشناس ارشد مهندسی صنایع
اقتصاد دریامحور گستره فعالیت های اقتصادی آبی فراتر از فعالیت های سنتی مانند شیلات، گردشگری و حمل و نقل دریایی تعریف شده و مستلزم صنایع نوظهور از جمله انرژی های تجدید پذیر، آبزی پروری، فعالیت های استخراج در دریا، بیوتکنولوژی و زیست هواشناسی دریایی است. فعالیت های کشورهای آسیای جنوب شرقی در به کارگیری توربین های آبی و بادی در دریا و یا آبزی پروری مدرن نمونه هایی از استفاده پاک از دریا در توسعه اقتصادی است.
در دهه های اخیر و همزمان با توسعه صنایع نفت، گاز و پتروشیمی خصوصاً در جنوب استان بوشهر، شغل های سنتی مرتبط با اقتصاد دریا تحت الشعاع صنایع مستقر قرار گرفته و به دلایلی همچون آلودگی های زیست محیطی، کمبود نیروی کار، ناآشنابودن با تعاریف جدید اقتصاد دریا، سختی های کار روی دریا و عوامل متعدد دیگر به ورطه نابودی کشانده شده است.
این درحالی است که در سایر کشورها سعی و تلاش مجموعه مدیریت آن کشورها بر این است که با توسعه اقتصاد دریامحور از این نعمت خدادادی به بهترین وجه استفاده نموده و توسعه سواحل را در اولویت برنامه های خود قرار دهند. ایران با داشتن سواحل گسترده در شمال و جنوب خود که هر کدام دارای مزیت ها و امتیازات متعددی است و با توجه به وضعیت ژئومورفولوژی این سواحل می توان نسبت به کسب درآمد پایدار و پاک از آن ها اقدام نمود. به نظر می رسد در کشور ما در حال حاضر نبود شیوه نامه مدون در راستای تعامل سازنده صنایع دریامحور و سایر صنایع باعث به وجود آمدن تعارض و تداخل در امور گردیده و این مشکل باعث بروز ناکارآمدی و اخلال در توسعه کلان اقتصادی گردیده است.
جلوگیری از استقرار بی رویه صنایع و استفاده از تکنولوژی نوین و به کارگیری صنایع کمپاکت (فشرده) جهت کم کردن وسعت صنایع در سواحل و استفاده از ظرفیت های خالی صنایع کنونی می تواند راهگشای توسعه متناسب صنایع انرژی و دریامحور باشد. اکنون کار به گونه ای پیش رفته است که تصور می شود در هیچکدام از این صنایع حرفی برای گفتن نداریم و از این جا مانده و از آن جا رانده شده ایم.
*انرژی جنوب
[کد خبر:AJ43440]
