آینه جم-خرداد موعود هم گذشت و فربهی شرکت های پیمانکاری از گرسنگی کارگران و کارمندان شرکتی همچنان ادامه دارد.

علیرغم وعده هایی که برای حل مشکل تا خرداد داده شده بود، همچنان بهانه بار مالی اجرای طرح به سنگ بزرگی در پیش پای معیشت و امنیت شغلی کارگران و کارکنان غیر رسمی تبدیل شده است ، موضوعی که بسیاری از کارشناسان عکس آن را قبول دارند و معتقدند «موضوع کاملاً برعکس است، و طرح ساماندهی نیروهای شرکتی و قراردادی بار مالی ندارد ، بلکه این پیمانکاران و شرکت‌های واسطه هستند که برای مردم و بیت المال بار مالی دارند و پول‌های سرشار به جیب می‌زنند».

آن‌ها با عدد و رقم، از سود سرشار شرکت‌های پیمانکاری رونمایی کرده اند ، به گونه ای که در گزارشی که توسط ایلنا در مورد شرکت های پیمانکاری و واسطه ای منتشر شده ، آمده است:

شرکت A یک شرکت تامین نیروی انسانی وابسته به یکی از بانک‌هاست؛ این شرکت سهامی خاص است و ۵ هزار نیروی شرکتی برای آن کار می‌کنند؛ حقوق ماهانه هر نیرو بیش از ۸ میلیون تومان نیست اما در سند هزینه‌ای در شعبه، برای هر نفر از پرسنل بیشتر از ۱۲ میلیون تومان در ماه هزینه درج می‌شود. با این حساب، اگر سود شرکت برای هر نیرو را ۴ میلیون تومان در ماه –یک رقم بسیار حداقلی- در نظر بگیریم (بعد از پرداخت حقوق نیروها)، سود ماهانه شرکت پیمانکاری ماهانه ۲۰ میلیارد تومان است.

شرکت B شرکتی دیگر زیرمجموعه بانک‌ها است که هیات مدیره آن، مدیران ادوار بانک‌ها هستند. این شرکت نیز ۶ هزار نیروی شرکتی دارد که هر کدام ماهی ۹ میلیون تومان حقوق می‌گیرند. بیش از ۳ میلیون در ماه سود سرانه شرکت است، به عبارتی پولی که مازاد حقوق هر نفر برای شرکت پیمانکاری می‌ماند؛ سرجمع این سود در هر ماه رقم ۱۸ میلیارد تومان است.

شرکت C یک شرکت پیمانکار فولادی است که ۱۳ هزار نیروی پیمانکار دارد؛ اغلب این نیروها با وجود سختی کار و آلودگی محیطی، کف حقوق وزارت کار را می‌گیرند و سود ماهانه شرکت واسطه قریب به ۳۹ میلیارد تومان است.

همچنین ، گزارش ها نشان می‌دهد که شرکت‌های پیمانکاری و واسطه‌ی حوزه نفت، بعد از پرداخت حقوق ماهانه نیروهای شرکتی، آنچه از صورتحساب هزینه‌ای برایشان می‌ماند، در مجموع ماهانه بیش از ۳۰۰ میلیارد تومان است، این رقم مجموع سود شرکت‌های واسطه نفتی است. در زیرمجموعه‌های نفت، حدود ۱۲۰ هزار کارگر شرکتی مشغول به کار هستند، اکثراً با کمترین حقوق و امکانات و بدون هیچ مزایای مزدی…

اگر سود سرانه هر کارگر برای شرکت پیمانکاری در هر ماه، سه میلیون تومان باشد ، سود ماهانه‌ی مجموع شرکت‌های پیمانکاری کشور، رقم سر به فلک کشیده‌ای است که بیش از بودجه‌های عمرانی یا بهداشتی یک استان در هر ماه است.

قطعاً همین سود نجومیِ سر به فلک کشیده، عامل اصلی مخالفت‌ها با طرح ساماندهی است.

حال سوال این است که چطور ادعا می‌شود طرح ساماندهی و تبدیل وضعیت کارگران زحمتکش، بار مالی دارد؟

امیدواریم مسوولین ، به جای نگرانی در مورد حذف پیمانکاران و شرکت های واسطه ای با درک درست از وضعیت اسفبار معیشت کارگران و کارکنان غیر رسمی ، به این انتظار و مطالبه به حق و چندین و چند ساله آنها خاتمه دهند

**خبر فوری 

نوشتن دیدگاه