آینه جم: شهادت، حکایت جانفشانیهایی است که گاه در قالب واژهها نمیگنجد و تنها در میان سطرهای سرخِ ایثار میتوان سراغی از شکوه آن گرفت.
پاسدار شهید «احسان حاجیان»، از دلاورمردان نیروی هوافضای سپاه و اهل شهر آبدان، اسفندماه ۱۴۰۴ در حین انجام مأموریت در شهرستان دشتی توسط پرتابه های دشمن آمریکایی- اسراییلی به شهادت رسید؛ اما قصه او به لحظه عروج ختم نشد.
آنچه در ادامه میخوانید، یادداشتی است به قلم «محدثه بلندهمت» که با نگاهی به پیگیریهای پدرانه، روایتگر جستوجوی پارههای پیکر شهید حاجیان در محل معراج اوست:
شش تکه
محدثه بلندهمت
شب هشتم محرم، از شهید اربا اربای جنگ رمضان برایم گفت: «امشب ششمین تکه از پیکرش، کوچکتر از یه کف دست پیدا شده.»
نشستم به حساب کردن، حداقل دو ماه از آتشبس گذشته. چرا بعد از این همه وقت هنوز پیکر شهید کامل تفحص نشده؟ مگه چطور شهید شده؟
«از بچههای هوافضای سپاه بوده و پای لانچر. موشک مستقیم میخوره بهش. پای همون لانچری که سر پست بوده و این مدت نمازها رو اول وقت همونجا خونده، کنار یه درخت. پیکر متلاشی شده و نمیشده از شاخهها جداش کرد. چند شاخه رو گذاشتن تو تابوت و تشییع کردن. اما… اما باباش دلش راضی نمیشد. این مدت هر روز رفته محل شهادتش. اینقدر گشت تا ۶ تکه کوچیک دیگه رو، تو شش روز مختلف پیدا کرده. میدونی دلش میخواد وقتی دختر کوچیک احسان رو میبره سر مزار، دلش قرص باشه که قبر خالی نیس.»
دختر شهید حاجیان
پینوشت: پاسدار شهید احسان حاجیان ۱۵ اسفند ۱۴۰۴ در حین ماموریت در شهرستان دشتی به شهادت رسید.
منبع: بویه (رسانه روایت در استان بوشهر)
[کد خبر:AJ53788]
